اختلال adhd (Attention Deficit Hyperactivity Disorder) مشکل در توجه و حواس‌پرتی و بی‌نظمی دائمی از نشانه‌های این اختلال هستند. کودکان مبتلا به ADHD، بیش‌ازحد فعال هستند و توانایی کنترل انگیزه‌های ناگهانی و تحریک‌پذیری خود را ندارند. بزرگسالان مبتلا ممکن است در زمینه‌ی مدیریت زمان، سازماندهی، تعیین هدف و ادامه دادن کار مشخص مشکل داشته باشند.

📌 نکته: واژه درست برای این اختلال «بیش فعالی» است. استفاده از واژه «پیش فعالی» درست نیست.

فرد مبتلا دارای ویژگی‌های فراموشی، بی‌نظمی و عدم تمرکز است اما ویژگی بیش‌فعالی ندارد.

فرد دارای بی‌قراری و تصمیم‌گیری‌های ناگهانی و حرکات تکانشی است اما مشکلی در توجه و تمرکز کردن ندارد.

فرد دارای ترکیبی از مشکلات عدم توجه، بیش فعالی و فعالیت‌های تکانشی است. دارای هردو دسته علائم بی‌توجهی و بیش‌فعالی است.

• 🧬 تغییرات مغزی: نواحی مغزی مسئول کنترل توجه و تمرکز در کودکان مبتلا به ADHD فعالیت کمتری دارند.
• 🤰 عوامل دوران بارداری: تغذیه نامناسب، عفونت‌ها، سیگار کشیدن، مصرف الکل و سوء مصرف مواد و زایمان زودرس
• ⚠️ سموم: سمومی مانند سرب روی رشد مغز کودک تاثیر منفی می‌گذارند.
• 👨‍👩‍👧 وراثت: این اختلال ارثی است.

❌ توجه: ADHD به علت تماشای بیش از حد تلویزیون، زندگی در وضعیت اقتصادی ضعیف، آلرژی غذایی و مصرف شکر ایجاد نمی‌شود.

رایج‌ترین داروی ADHD شامل محرک‌هایی مانند متیل‌فنیدات (ریتالین) و آمفتامین‌ها (آدرال) است. در مواردی که محرک‌ها مناسب نباشند، از داروهای غیرمحرک استفاده می‌شود.

درمان شناختی رفتاری (CBT) در بزرگسالان، به آنها آموزش می‌دهد تا نحوه مدیریت علائم و استراتژی‌های مقابله‌ای را یاد بگیرند. برای کودکان درمان‌های رفتاری با تکیه بر تکنیک‌های تقویت مثبت و آموزش والدین تاثیر بیشتری دارند.