ورزشی
پرویز قلیچخانی درگذشت
پرویز قلیچخانی درگذشت؛ اسطورهای با سه دوره قهرمانی متوالی آسیا و فروریختن دروازه اسرائیل و شوروی
وب لینک – پرویز قلیچخانی، اسطوره فوتبال ایران و یکی از بزرگترین بازیکنان تاریخ این سرزمین، پس از سالها دوری از وطن و روزهای سخت پایانی عمر، در آسایشگاهی در حومه پاریس دار فانی را وداع گفت. مردی که روزگاری با شلتاقهای بیمحابا و بازیهای درخشانش، تماشاگران را به وجد میآورد، سرانجام در عزلت و تنهایی و با درد فراموشی (نسیان) دست و پنجه نرم کرد.
در ماههای گذشته، انتشار تصویری از یک پیرمرد تکیده و متفاوت در فضای مجازی، بسیاری از دوستداران فوتبال را شوکه کرد. کمتر کسی آن چهره خسته و از یادرفته را با «خان» پرآوازه فوتبال ایران یکی میدانست. قلیچخانی روزهای آخر را یکه و تنها در گوشهای از اروپا سپری کرد؛ بیماری سختی که توان حرکتی را از او گرفته بود، شمارش معکوس را آغاز کرد و تایمر سرانجام در روز ۲ خرداد به صفر رسید.
از کوچههای جنوب تهران تا قهرمانی آسیا
پرویز قلیچخانی ۸ آذر ۱۳۲۴ در محله صابونپزخانه تهران متولد شد. او در خانوادهای زحمتکش و فقیر بزرگ شد و فوتبال را از مدرسه آغاز کرد. در دوران دبیرستان، ابتدا والیبال را دنبال میکرد اما پس از دیدن بازی دوستانش، جذب فوتبال شد. او در مدرسه ادیب و سپس دبیرستان حکیم، سه سال متوالی به قهرمانی مسابقات مدارس تهران دست یافت.
فوتبال حرفهای خود را از سال ۱۳۴۱ در تیم کیان تهران آغاز کرد. بازیکنی کوتاهقامت و چاق که کسی تصورش را نمیکرد به جایی برسد، اما با تمرینات طاقتفرسا در سرما و گرما، به امید اول کیان بدل شد. هواداران به او لقب «کیانی شجاع» دادند.
دوران درخشان در تاج، پاس، عقاب و پرسپولیس
عملکرد درخشان در کیان، او را به تیم بزرگ تاج (استقلال فعلی) رساند. قلیچخانی در تاج خوش درخشید و در سال ۱۳۵۰ قهرمان لیگ ایران شد. همچنین در سال ۱۳۴۹ به همراه آبیپوشان به قهرمانی جام باشگاههای آسیا دست یافت.
پس از ترک تاج، به پاس تهران پیوست و در سال ۱۳۵۱ به نایبقهرمانی لیگ ایران رسید و از سوی مجله کیهان ورزشی به عنوان فوتبالیست برگزیده سال انتخاب شد. به دلیل اختلاف با مدیریت، پاس را ترک کرد و به عقاب تهران پیوست. سپس دو فصل در دارایی تهران بازی کرد و در نهایت در سال ۱۳۵۶ به پرسپولیس پیوست. یک فصل بعد، به دلایل غیرفوتبالی مجبور به ترک ایران شد و فوتبالش را در باشگاه سن خوزه ارثکوئیکز در کالیفرنیا به پایان برد.
ستارهای بینظیر در تیم ملی؛ سه قهرمانی متوالی آسیا
قلیچخانی اولین بازی ملی خود را در المپیک ۱۹۶۴ توکیو مقابل آلمان شرقی انجام داد. او در مجموع ۶۶ بازی ملی و ۱۴ گل به ثمر رساند. مهمترین افتخارات ملی او عبارتند از:
سه قهرمانی متوالی جام ملتهای آسیا (۱۹۶۸، ۱۹۷۲ و ۱۹۷۶) – رکوردی دستنیافتنی
مدال طلای بازیهای آسیایی ۱۹۷۴ به عنوان کاپیتان تیم ملی
او یکی از معدود بازیکنانی بود که توانست دروازه تیمهای قدرتمندی مانند اسرائیل و شوروی را فرو بریزد. متأسفانه به دلایل غیرفوتبالی و مشکلات پیش آمده، او نتوانست در جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین تیم ملی را همراهی کند و این یکی از بزرگترین حسرتهای فوتبالی او ماند.
علی پروین: هیچکس نمیتوانست با قلیچخانی رقابت کند
علی پروین، اسطوره دیگر فوتبال ایران، در توصیف او گفته است: «پرویز قلیچخانی از همه نظر در فوتبال کامل بود. قدرت شوتزنی با هر دو پا، سرزنی بیرقیب و توانایی بازی در پستهای مختلف او را بیهمتا کرده بود. هیچکس در فوتبال ایران نمیتواند با پرویز قلیچخانی رقابت کند؛ او تنها کسی است که از خودم بهتر بوده است.»
پیشنهاد گالاتاسرای و خروج از ایران
در سال ۱۳۴۴ و پس از یک تورنمنت دوستانه، باشگاه گالاتاسرای ترکیه دلالی را به تهران فرستاد تا قلیچخانی و جلال طالبی را جذب کند. ترکها در یک نگاه فهمیده بودند که سطح بازی پرویز از آسیا فراتر است. اما این انتقال به دلایل میهنپرستی و نو بودن تجربه بینالمللی برای فوتبال ایران، هیچگاه نهایی نشد.
او سرانجام پس از خداحافظی در بازی دوستانه مقابل مجارستان، ایران را به مقصد آمریکا ترک کرد و سالها دور از وطن زیست. پرویز قلیچخانی در روزهای پایانی، حافظه خود را از دست داده بود و شاید دیگر چیزی از روزهای جلال و جبروت، شلتاقهای بیمحابا و دروازههایی که فرو ریخت، به یاد نداشت. اما فوتبال ایران هرگز او را فراموش نخواهد کرد.
انتهای پیام
- مطلب قبلی: دروازهبانهای ایران در جام جهانی؛ از حجازی تا بیرانوند
- مطلب بعدی: حمایت ویژه لامین یامال از مردم فلسطین در جشن قهرمانی بارسلونا